വടാരണ്യേശ്വരർ ക്ഷേത്രം, തിരുവാലങ്ങാട്

ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം

അരക്കോണത്തിനടുത്ത്, പഴയ ചോഴനാട്ടിലെ ആൽമരക്കാടിന്റെ നടുവിൽ, ശിവൻ വടാരണ്യേശ്വരരായി രത്ന സഭയിൽ — മണിമണ്ഡപത്തിൽ — കുടികൊള്ളുന്നു; ഇവിടെയാണ് അദ്ദേഹം ഉഗ്രമായ ഊർധ്വ താണ്ഡവം ആടിയതെന്നും, കാരൈക്കാൽ അമ്മയാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നൃത്തപാദങ്ങളിൽ പാടിയെന്നും സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.

ചരിത്രം

തിരുവാലങ്ങാട് — ആൽമരക്കാട് എന്നർത്ഥം വരുന്ന പേര് — ഉത്തര തമിഴ്‌നാട്ടിലെ പഴയ തൊണ്ടൈ നാട്ടിൽ, അരക്കോണത്തിനടുത്ത്, ചെന്നൈയിൽ നിന്ന് അല്പം അകലെയായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ആൽക്കാടിന്റെ നാഥനായ വടാരണ്യേശ്വരരായി ശിവന് ഉയർന്ന ഈ ക്ഷേത്രം, തേവാരത്തിൽ നായന്മാർ പുണ്യവാളന്മാരാൽ കീർത്തിക്കപ്പെട്ട പാടൽ പെറ്റ സ്ഥലമാണ്; അതിപുരാതനമായ ഉത്ഭവം കൊണ്ടത്, അതിന്റെ ശിലാ ശ്രീകോവിലുകൾ ചോഴരുടെ കാലത്ത് രൂപപ്പെട്ടു. എല്ലാറ്റിനുമുപരി ഈ ക്ഷേത്രം കാരൈക്കാൽ അമ്മയാരുടെ ഓർമ്മയോട് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അറുപത്തിമൂന്ന് നായന്മാരിൽ ഏറ്റവും പുരാതനരിൽ ഒരാളായ അവർ, നാഥന്റെ നൃത്തപാദങ്ങളിൽ വീണുകിടക്കാൻ ഇവിടെ വന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; ചോഴരുടെ പ്രസിദ്ധമായ തിരുവാലങ്ങാട് ചെമ്പുതകിടുകളിൽ ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പേര് ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു.

വാസ്തുവിദ്യ

പക്വമായ ദ്രാവിഡ വാസ്തുശൈലിയിൽ ഉയർന്ന ഈ ക്ഷേത്രം, ഗോപുരത്തിലൂടെ പ്രവേശിച്ച്, വടാരണ്യേശ്വരരുടെ ശ്രീകോവിലിനെ കേന്ദ്രമാക്കി, വണ്ടാർകുഴലി അമ്മയ്ക്ക് പ്രത്യേക സന്നിധിയോടെ വിരിയുന്നു. അതിന്റെ ഹൃദയം രത്ന സഭയാണ് — മണിമണ്ഡപം — ശിവനെ വിശ്വനർത്തകനായി ആരാധിക്കുന്ന അഞ്ച് സഭകളിൽ ഒന്ന്. ഇവിടെ നാഥൻ ഒരു കാൽ നേരെ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തിയ ഊർധ്വ താണ്ഡവം എന്ന അപൂർവവും ശ്രമകരവുമായ ഭാവത്തിൽ ദർശനം നൽകുന്നു — അദ്ദേഹം വിജയിച്ചുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്ന ആ ഉഗ്ര നൃത്തം — നടരാജന്റെ അനേകം രൂപങ്ങളിൽ അപൂർവമായി കാണുന്ന രൂപമാണിത്.

ഐതിഹ്യങ്ങൾ

തിരുവാലങ്ങാടിന്റെ മഹാ ഐതിഹ്യം, കാട് ഭരിച്ചിരുന്ന കാളി ദേവിക്കും ശിവനും ഇടയിൽ നടന്ന നൃത്ത മത്സരത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു. അവളുടെ അഹങ്കാരം അടക്കാൻ നാഥൻ നൃത്തം ചെയ്തു; ഇരുവരും ചുവടിന് ചുവട് സമമായി ആടി; ഒടുവിൽ ശിവൻ തന്റെ കാൽ തലയ്ക്ക് മുകളിൽ നേരെ ഉയർത്തി ഊർധ്വ താണ്ഡവം ആടി — ലജ്ജ കാരണം ദേവിക്ക് അനുകരിക്കാനാവാത്ത ഭാവം അത് — അതിനാൽ അവൾ തോറ്റ്, സന്നിധിയുടെ കാവൽ ദേവതയായി തന്റെ സ്ഥാനം സ്വീകരിച്ചു. ശിവഭക്തിക്കായി ലൗകിക സൗന്ദര്യമെല്ലാം ത്യജിച്ച കൃശഗാത്രിയായ ഭക്ത കാരൈക്കാൽ അമ്മയാർ, ആ നൃത്തം കണ്ട് പാടി; അവരുടെ സാന്നിധ്യം ഇന്നും ക്ഷേത്രത്തെ പവിത്രമാക്കുന്നു. രത്ന സഭയായി — മണിമണ്ഡപമായി — തിരുവാലങ്ങാട്, ചിദംബരത്തിലെ സുവർണ സഭയെ ശിരസ്സായി വഹിക്കുന്ന നൃത്ത നാഥന്റെ അഞ്ച് സഭകളിൽ തന്റെ സ്ഥാനം നേടുന്നു.

ഉത്സവങ്ങൾ

നർത്തകനായ ശിവന് പ്രിയപ്പെട്ട തിരുവാതിര — ആരുദ്ര ദർശനം — ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വർഷത്തെ നയിക്കുന്നു; അപ്പോൾ ഊർധ്വ താണ്ഡവ സന്നിധി ആരാധനയുടെ കേന്ദ്രമാകുന്നു. വർഷംതോറും നടക്കുന്ന രഥോത്സവം ചുറ്റുമുള്ള ഗ്രാമങ്ങളെ ആകർഷിക്കുന്നു; കാരൈക്കാൽ അമ്മയാർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട ദിവസങ്ങൾ പ്രത്യേക ഭക്തിയോടെ ആചരിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രദോഷ സന്ധ്യകളും ശിവരാത്രി രാത്രിയും ഈ വനസന്നിധിയെ ദീപങ്ങളാലും സ്തോത്രങ്ങളാലും നിറയ്ക്കുന്നു.

ദർശനാനുഭവം

വലിയ തീർത്ഥാടന പാതകളിൽ നിന്ന് അകന്ന് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ശാന്തമായ വനക്ഷേത്രമാണ് തിരുവാലങ്ങാട്; ശിവനൃത്തത്തിന്റെ അപൂർവ മുഖവും, തമിഴ് ശൈവത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഭക്തരിൽ ഒരാളുടെ ഓർമ്മയും തേടുന്ന ഭക്തന് സംതൃപ്തി നൽകുന്ന ക്ഷേത്രം. അരക്കോണത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 15 കി.മീ. അകലെയും, ചെന്നൈയിൽ നിന്ന് ഒരു ദിവസത്തെ യാത്രാ ദൂരത്തിലും ഇത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; ചിദംബരത്തിലെ സ്വർണം, മധുരയിലെ വെള്ളി, തിരുനെൽവേലിയിലെ ചെമ്പ്, കുത്രാലത്തിലെ ചിത്രമണ്ഡപം എന്നിങ്ങനെയുള്ള നൃത്തത്തിന്റെ മറ്റ് സഭകളോടൊപ്പം ചേർന്ന്, അഞ്ച് സഭകളുടെ ഏക തീർത്ഥാടനം രൂപപ്പെടുത്തുന്നു.

ദർശന ആസൂത്രണം

ബന്ധപ്പെട്ട ക്ഷേത്രങ്ങൾ