சபரிமலை ஸ்ரீ தர்ம சாஸ்தா கோயில் (ஐயப்பன்)

இக்கோயிலின் சிறப்பு

உலகிலேயே மிகுதியான பக்தர்கள் வந்து செல்லும் புனித யாத்திரைத் தலங்களில் சபரிமலை ஒன்று; பயணத்திற்கு முன் கடுமையான விரத ஒழுக்கத்தை பக்தர்கள் மேற்கொள்கின்றனர். கேரளாவின் பத்தனம்திட்டா மாவட்டத்தில் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளின் காட்டுப் பகுதியில் ஒரு மலைமீது ஐயப்பன் ஆலயம் அமைந்துள்ளது. இது ஆண்டு முழுவதும் திறந்திருப்பதில்லை; குறிப்பிட்ட யாத்திரைக் காலங்களில் மட்டுமே திறக்கப்படுகிறது.

வரலாறு

சபரிமலையில் வழிபாட்டின் தோற்றம் தொன்மையானதாகக் கருதப்படுகிறது; அது பந்தளம் அரச மரபுடனும் இப்பகுதியின் காட்டுச் சாஸ்தா தலங்களுடனும் பின்னிப் பிணைந்துள்ளது. பல நூற்றாண்டுகளாக அடர்ந்த காட்டின் வழியே நடந்து பக்தர்கள் இம்மலையை அடைந்தனர். 1950-இல் முந்தைய கட்டமைப்பை தீ சேதப்படுத்திய பின், தற்போதைய கருவறை மீண்டும் கட்டப்பட்டது; பின்னர் ஒவ்வொரு காலத்திலும் வரும் மிகப் பெரிய கூட்டத்திற்கான வசதிகள் சேர்க்கப்பட்டன. இந்த மாற்றங்களுக்கு இடையேயும், கால்நடையாக மட்டுமே அடையக்கூடிய காட்டுக் கோயில் என்ற தன்மையை ஆலயம் காத்து வருகிறது; தயாரிப்பு மற்றும் யாத்திரை ஒழுக்கங்கள் கவனத்துடன் தொடர்ந்து பேணப்பட்டு வருகின்றன.

கட்டிடக்கலை

இக்கோயில் கேரளக் கட்டிடக்கலை மரபைப் பின்பற்றுகிறது; இத்தனை புகழ்பெற்ற யாத்திரைத் தலத்திற்கு அது அளவில் எளிமையானது. உச்சிப் பகுதியான சந்நிதானத்தில் ஒரு மதில் சூழ்ந்த வளாகத்திற்குள் கருவறை அமைந்துள்ளது; அதை பதினெட்டாம்படி எனப்படும் பதினெட்டு புனிதப் படிகள் வழியே அணுகுகிறோம். விரத ஒழுக்கத்தைப் பேணி இருமுடிக் கட்டு சுமப்பவர்கள் மட்டுமே இப்படிகளில் ஏற முடியும். சுற்றியுள்ள கட்டமைப்புகள் பக்தர்களின் நடமாட்டத்திற்கும், புனித அக்னியை காப்பதற்கும், துணைச் சன்னதிகளுக்கும் உதவுகின்றன. பெரியார் புலிகள் காப்பகத்தின் காட்டுக்குள் அமைந்திருப்பதால், மலையும் மரமும் அமைந்த இயற்கைச் சூழலே கல்வேலைப்பாடுகளைப் போலவே அனுபவத்தின் பகுதியாகிறது.

தல புராணம்

சிவனுக்கும் விஷ்ணு ஏற்ற மயக்கும் மோகினி வடிவத்திற்கும் மகனாகப் பிறந்த ஐயப்பன், இரு பெரும் வழிபாட்டு நீரோட்டங்களையும் ஒன்றிணைத்து ஹரிஹரபுத்திரனாகப் போற்றப்படுகிறார். பந்தளம் மரபில், அற்புதத் தோற்றம் கொண்ட அரசக் குழந்தையாக வளர்ந்து, பின் அரண்மனையிலிருந்து காட்டுக்குத் திரும்பி மலைமீது எழுந்தருளியவராக அவர் நினைவுகூரப்படுகிறார். யோக அமைதியில் அமர்ந்த நிஷ்டை பிரம்மச்சாரியாக அவர் வழிபடப்படுகிறார். சபரிமலை என்ற பெயர், காவியங்களில் நினைவுகூரப்படும் காட்டின் பக்தையான சபரியுடன் மரபில் தொடர்புபடுத்தப்படுகிறது. பல வட்டார வடிவங்களில் சொல்லப்படும் இக்கதைகள், காட்டைக் காக்கும் தெய்வமாகவும், ஒழுக்கத்துடன் தேடுவோருக்கு வழிகாட்டியாகவும் அவரை அமைத்துக் காட்டுகின்றன.

திருவிழாக்கள்

மண்டல மற்றும் மகரவிளக்கு காலத்திலும், ஒவ்வொரு மலையாள மாதத்தின் முதல் நாட்களிலும் இக்கோயில் முக்கியமாகத் திறக்கப்படுகிறது; மண்டலக் காலம் ஏறத்தாழ நவம்பர் நடுப்பகுதி முதல் ஜனவரி நடுப்பகுதி வரை நீள்கிறது. ஜனவரி நடுப்பகுதியில் மகர சங்கராந்தியை ஒட்டி வரும் மகரவிளக்கு ஆண்டின் தலையாய நிகழ்வாகும்; அப்போது பெருந்திரளான பக்தர்கள் கூடுகின்றனர், மகர ஜோதியின் தோற்றம் அந்த வழிபாட்டின் மையமாக அமைகிறது. திறப்புகள் நாள்தோறும் அல்லாமல் இந்த நாட்காட்டியைப் பின்பற்றுவதால், பக்தர்கள் அறிவிக்கப்பட்ட தேதிகளைச் சுற்றியே பயணத்தைத் திட்டமிட வேண்டும்; பயணத்திற்கு முன் தற்போதைய அட்டவணையை உள்ளூரில் உறுதிசெய்து கொள்வது நல்லது.

தரிசன அனுபவம்

சபரிமலை யாத்திரை மலையை அடைவதற்கு நெடுநாட்களுக்கு முன்பே, ஏறத்தாழ நாற்பத்தொரு நாள் விரதத்துடன் தொடங்குகிறது; அப்போது பக்தர்கள் கருப்பு அல்லது நீல உடை அணிந்து, சுகங்களை விலக்கி, சமநிலை உணர்வுடன் ஒருவரை ஒருவர் சுவாமி என அழைக்கின்றனர். ஒவ்வொருவரும் இரண்டு பகுதிகள் கொண்ட இருமுடிக் கட்டைத் தலைமீது சுமந்து செல்கின்றனர்; தொடர்ந்து ஒலிக்கும் மந்திரம் சுவாமியே சரணம் ஐயப்பா. பம்பையை அடைந்து, பின் காட்டின் வழியே பல கிலோமீட்டர்கள் மேலேறி சந்நிதானத்தை அடைகின்றனர். இறுதி வழி பதினெட்டு புனிதப் படிகள் வழியே அமைகிறது. பகிரப்படும் ஒழுக்கமும், காட்டுப் பாதையும், ஆயிரக்கணக்கானோர் ஒலிக்கும் மந்திரமும் இப்பயணத்திற்கு ஒரு அமைதியான, ஆழமான தீவிரத்தை அளிக்கின்றன.

தரிசனத் திட்டம்

தொடர்புடைய கோயில்கள்